چالش ها و راهکارهای حمایت از اقشار ضعیف و محروم جامعه

چنانچه فراگیری، همه گیری و دغدغه عمومی را سه مؤلفه اساسی برای تشخیص یک مسئله اجتماعی بدانیم، شیوع ویروس کرونا در کشور حائز هر سه مؤلفه است و یک مسئله اجتماعی حاد و مخاطرهآمیز است. در حال حاضر، تمام مناطق شهری و روستایی کشور در معرض ابتال به این ویروس قرار دارند و هیچ نقطه ای از کشور مصون از این مخاطره بیولوژیکی نیست. همه افراد اعم از زن و مرد، جوان و سالمند، مسئول و غیرمسئول، همه مستعد و در معرض ابتالی به این ویروس قرار دارند. همین مسئله موجب شده که برخی از تعبیر (ویروس دمکراتیک) برای توصیف مشی برابری خواهانه و خاصیت همه گیری آن استفاده نمایند. لکن، واقعیت آن است که طبقات پایین جامعه به ویژه اقشار فقیر و آسیب پذیر بیشتر از سایرین در معرض ابتال و آسیب پذیری نسبت به این ویروس قرار دارند. رجوع به تجارب تاریخی گویای آن است که گروه های حاشیه ای و محروم جامعه و آنان که از توان و قدرت اقتصادی و اجتماعی کمتری برخوردار بوده اند، بیشترین آسیب را از بلایای طبیعی مانند سیل، زلزله و بیماریهای همه گیر متحمل شده اند. افزون بر این، تحقیقات پزشکی و اجتماعی در کشورهای مختلف نشان داده است که به واسطه سبک زندگی طبقات اجتماعی پایین و حاشیه ای، قدرت انتشار و اثرگذاری بیماری ها در میان این طبقات بسیار بیشتر است. ازاین رو، در مواقع شیوع بیماری های همه گیر همانند وضعیت کنونی اخذ تدابیر حمایتی و مراقبتی توسط دولت ها جهت حمایت و مراقبت ویژه از گروه های محروم و آسیب پذیر جامعه در مقابل اپیدمی الزم و ضروری است. در همین رابطه، در این گزارش تالش شده با بررسی ابعاد زیست اجتماعی گروه های فوق و شناسایی وجوه آسیب پذیر آنان، راهکارها و اقدامات مناسب جهت حفظ و ارتقای سلامتی ایشان و به تبع آن جامعه ارائه شود.

 

دیدگاه بگذارید

  Subscribe  
اشاره به موضوع