نگاه به شرق با چشمان باز؛ ملاحظاتی چند در خصوص قرارداد ۲۵ ساله ایران و چین

نویسنده : داود عامری

این روزها، شاهد حجم بسیاری از اظهار نظرهای موافق و مخالف در خصوص قرارداد راهبردی ۲۵ ساله با کشور چین هستیم. اظهارنظرهای موافقان و مخالفان، گاهی بر اساس شواهد تاریخی و نیازهای کشور در شرایط حاضر استوار است و گاهی نیز از بیم و امیدها نشأت می‌گیرد، لذا با توجه به اهمیت موضوع قرارداد ۲۵ ساله برای کشور و ضرورت های چنین قراردادی، باید نگاه جامع داشت و از جنبه‌های مختلف آن را مورد بررسی قرار داد. آنچه حائز اهمیت است اینکه یک بُعد مهم این قرارداد، در حوزه اقتصاد است و بهتر آن است که متخصصان اقتصادی در خصوص آن نظر بدهند و ما به چند ملاحظه کلی و راهبردی اشاره داشته باشیم اگرچه استفاده ابزاری از اقتصاد در مناسبات سیاسی و امنیتی، موضوع جدیدی نیست، اما امروزه به جهت شفافیت مراودات مالی بین المللی و تلاش‌هایی که سازمان‌های بین‌المللی برای کنترل تجارت بین الملل برداشته‌اند، آن را تبدیل به یک ابزار مهمتر برای پیشبرد اهداف سیاسی و امنیتی کرده است که نمونه های آن را می توان در تبدیل اقتصاد و تجارت به ابزار تحریم ملاحظه کرد.

شاید این روند را باید یک غفلت تاریخی برای رهبران بسیاری از کشورها در نظر بگیریم، چرا که طی سال های اخیر، نه تنها ایران اسلامی مواجه با حربه تحریم اقتصادی بوده است، به طور عام تر از بعد از روی کار آمدن دونالد ترامپ و روحیه کاسب کاری او، کشورهای دیگری از جمله روسیه، چین، سوریه، ترکیه، ونزوئلا و … مواجه با انواع تحریم ها شدند و یا اینکه تحریم‌هایی را در سطوح مختلف تجربه کردند.

این موضوع یک هشداری به کشورهای متحد و غیر متحد آمریکا است که غفلت از موضوع اقتصاد و اجازه دادن به یک کشور برای در دست گرفتن شریان‌های اقتصادی جهان، می تواند آنها را مجبور به پذیرش هژمونی برای طولانی مدت نماید

اگر چه اقتصاد همواره در طول تاریخ، ابزاری برای توسعه سلطه محسوب می شد، اما به نظر می رسد در سال های اخیر در جهان کنونی کارکرد متفاوت و موثرتری پیدا کرده است از این رو قرارداد ۲۵ ساله با چین را از منظر های مختلف مورد توجه قرار می دهیم.

تاریخ انتشار اولیه: ۳۱ تیر ۱۳۹۹
تاریخ رصد: ۱۵ مرداد ۱۳۹۹

 

دیدگاه بگذارید

  Subscribe  
اشاره به موضوع