بحران کنترل می‌شود؟

نویسنده: مسعود شیرین‌کلام (کارشناس صنعت گردشگری)

کرونا یکی از بزرگ‌ترین اثراتی که برجای گذاشته در بخش گردشگری و صنایع وابسته است که دلایل مختلفی هم دارد. اولین دلیل و مهم‌ترین دلیل این است که بنیان گردشگری بر مبنای جابه‌جایی است کرونا محدودیت جابه‌جایی یا mobility را ایجاد کرد، در نتیجه این صنعت را به‌شدت تحت‌تاثیر قرارداد. از طرف دیگر، این صنعت به‌شدت به تعاملات انسانی وابسته است و از آنجا که ویروس کرونا قابلیت انتشارش براساس همین تعاملات تعریف‌شده و به نوعی تعاملات بیشتر، باعث می‌شود سرعت و قدرت انتشار آن بیشتر باشد.

بنابراین محدودیت‌های قانونی و محدودیت‌های عقلایی، منجر به این شد که این صنعت شدیدا تحت‌تاثیر قرار گیرد و میزان سفرهای گردشگران تقریبا به صفر برسد. در نتیجه عناصر مختلف و بخش‌های مختلف این صنعت دچار بحران شده که از آن جمله می‌توان به صنعت هتلداری و اقامت، صنعت پذیرایی و حمل‌ونقل اشاره کرد. در نتیجه، می‌توانیم بگوییم که این دو مساله مهم‌ترین عواملی بودند که باعث شدند صنعت گردشگری تاثیرپذیری بیشتری نسبت به صنایع دیگر از شیوع بیماری کرونا داشته باشد. اگر به این اتفاق به‌عنوان یک بحران نگاه کنیم، نتیجه این است که صنعت گردشگری و اساسا اقتصاد ما، آمادگی لازم برای مواجهه با این نوع بحران‌ها را نداشته و ندارد و بر این اساس ‌باید از این اتفاق دولت و سیاست‌گذاران و حتی فعالان کسب‌وکارها درس بگیرند و مکانیسمی را تعریف کنند که آمادگی بحران‌های احتمالی آتی را داشته باشند.

کسب‌وکار‌های گردشگری ‌باید در این دوران به تجدید ساختار و بازسازی خود بپردازند و به مسوولیت اجتماعی هم توجه داشته باشند، به‌ویژه کسب‌وکارهای بزرگ‌تر که از توان مالی، فنی و انسانی بیشتری برخوردار هستند، باید از کسب‌وکارهای کوچک‌تر حمایت کنند تا آنها بتوانند به حیات پس از کرونا ادامه بدهند.

تاریخ انتشار اولیه: ۴ تیر ۱۳۹۹
تاریخ رصد: ۱۳ مرداد ۱۳۹۹

 

دیدگاه بگذارید

  Subscribe  
اشاره به موضوع