اولویت‌های اقتصادی در عصر پاندمی کرونا به روایت برنده نوبل اقتصاد

به گزارش الف، “جوزف استیگلیتز” استاد دانشگاه کلمبیا و برنده اسبق جایزه نوبل اقتصاد در مقاله ای برای “پایگاه خبری پراجکت سیندیکیت”، به مساله اولویت های اصلی که اقتصادهای جهان در بحبوحه شیوع ویروس کرونا بایستی به آن ها توجه کنند پرداخته است. وی در این رابطه می نویسد:

«تقریبا اغلب اقتصادهای جهان در واکنش به شیوع ویروس کرونا آسیب دیده اند و رو به رکود هستند. در ابتدای بحران، اغلب مردم پیش بینی می کردند که اوضاع، خیلی زود (به صورت V شکل) و با نهایت فوریت بهبود می یابد. این مساله مبتنی بر این فرض بود که اقتصاد، صرفا به یک استراحت و توقف کوتاه مدت نیاز دارد. با این حال، پس از دو ماه رفتارهای محتاطانه و تزریق حجم عظیمی از نقدینگی، هنوز نشانی از بهبود اوضاع دیده نمی شود و همه چیز به هم ریخته است».

ایده بهبود اقتصادی V شکل در ابتدا یک ایده بسیار جذاب بود. با این حال، اکنون ماه جولای است(مدت زیادی از بحران شیوع کرونا گذشته) و تفکر در مورد این نوع از بهبودی اقتصادی، توهمی بیش نیست. اقتصادِ پساکرونا به احتمال زیاد، ضعیف خواهد بود و توان چندانی نخواهد داشت. این مساله نه فقط در کشورهایی که نتوانسته­ اند بحران کرونا را به خوبی مدیریت کنند (نظیر آمریکا) قابل مشاهده است، بلکه در کشورهایی که به خوبی این بحران را مدیریت کرده اند نیز قابل مشاهده خواهد بود. صندوق بین المللی پول پیش بینی کرده که تا پایان سال ۲۰۲۱، اقتصاد جهانی از آنچه در پایان سال ۲۰۱۹ به ثبت رسانده، بزرگتر(از نظر حجم اقتصاد) خواهد بود. این نهاد بین المللی همچنین پیش بینی کرده که آمریکا و اقتصادها اروپایی، حدودا ۴ درصد کمتر و کوچکتر از میزان فعلی، خواهند بود.

چشم انداز اقتصادیِ کنونی را از دو منظر می توان تحلیل کرد: اقتصاد کلان به ما می گوید میزان هزینه کردها به دلایلی نظیرِ: وضعیت اقتصادی نامناسب خانوارها و شرکت ها، وقوع طیف گسترده ای از ورشکستگی ها که سرمایه اطلاعاتی و سازمانی را نابود خواهند کرد، و رفتارهای محتاطانه اقتصادی که ریشه در عدم قطعیت و ابهام در فضای اقتصادی دارند، کاهش قابل توجهی را تجربه خواهد کرد. در عین حال، اقتصاد خُرد به ما می ­گوید که ویروس کرونا به مثابه اِعمال مالیات بر فعالیت هایی که نیاز به تماس مستقیم فیزیکی با مردم دارند عمل می­کند. به همین منوال، این پدیده، تغییر و تحولات بزرگی را در الگوهای مرتبط با مصرف و تولید ایجاد خواهد کرد که در نهایت، تغییرات ساختاری بزرگتری را به وجود خواهد آورد.

هم نظریه اقتصادی و هم تاریخ، این نکته را به ما نشان داده اند که بازارها به تنهایی برای ایجادِ یکچنین تحول ساختاری کافی هستند. مخصوصا با توجه به این که بحران شیوع ویروس کرونا پدیده ای ناگهانی و فوری بوده است. بدون تردید اصلا آسان نیست که کارمندان یک شرکت هواپیمایی را به نوعی دورکاری فرستاد (شدنی هم نیست). بخش های اقتصادی که اکنون(در شرایط بحران کرونا) در حال گسترش هستند، بیش از آنکه کاربر باشند(نیازمند به کارگر و کارمند به صورت حضوری داشته باشند)، بیشتر مهارت محور هستند.

تاریخ انتشار اولیه: ۲۳ تیر ۱۳۹۹
تاریخ رصد: ۶ مرداد ۱۳۹۹

 

دیدگاه بگذارید

  Subscribe  
اشاره به موضوع